Ο Άγιος Βασίλης είναι ο απόγονος του Αγίου Νικολάου.
Όταν οι Ολλανδοί εγκαταστάθηκαν στις Η.Π.Α. το όνομα
"Σίντερ Κλας" στα ολλανδικά, έγινε Σάντα Κλάους. Οι
Αμερικάνοι του άλλαξαν την εμφάνιση και τον έκαναν έναν
παχουλό, συμπαθητικό παππούλη με φουσκωτά μάγουλα,
ντυμένο στα κόκκινα, με μία άσπρη μακριά γενειάδα που
ανεμίζει στον αέρα. Ταξιδεύει παντού καθισμένος πάνω σε ένα
έλκηθρο που το σέρνουν τάρανδοι. Έτσι γεννήθηκε ο μύθος
του Αϊ-Βασίλη που ξέρουμε σήμερα.
Άγγελος Ρ.
"Η Βασιλόπιτα"
Το έθιμο της βασιλόπιτας είναι από τα πιο παλιά έθιμα
στην Ελλάδα. Κάποιοι λένε πως το έθιμο αυτό, είναι φράγκικο
και κάποιοι πως είναι χριστιανικό. Το φράγκικο έθιμο λέει ότι
κόβονταν μία πίτα κατά την διάρκεια της εορτής των ,
Κρονίων. Έβαζαν μέσα σε αυτή ένα νόμισμα . Αυτός που θα
έβρισκε το νόμισμα, θα ήταν ο βασιλιάς της βραδιάς. Επίσης
υπάρχει και μία δεύτερη άποψη, ότι στην πίτα βάζανε ένα
φασόλι. Όποιος το έβρισκε, θα γινόταν φασουλοβασιλιάς. Η
θρησκευτική παράδοση λέει πως το 330-379μ.Χ. στην
Καισάρεια της Καππαδοκίας, ο Έπαρχος θέλησε να την
λεηλατήσει. Τότε ο Μέγας Βασίλειος επίσκοπος Καισάρειας
ζήτησε από τους πλούσιους της πόλης να συγκεντρώσουν ότι
χρυσαφικά είχαν και να τα δώσουν στον Έπαρχο ως λύτρα για
να μην τους πειράξει. Ως εκ θαύματος όμως ο Έπαρχος δεν την
λεηλάτησε. Ο επίσκοπος τότε επειδή δεν ήξερε σε ποιόν ανήκε
το καθένα , έβαλε να φτιάξουν μικρούς άρτους που να
περιέχουν μέσα από ένα κόσμημα και τους μοίρασε την
επομένη του εκκλησιασμού. Από τότε συνεχίστηκε το η
παράδοση με το έθιμο της βασιλόπιτας. Σε διάφορες περιοχές
της Ελλάδας βάζουνε στη βασιλόπιτα: φλουρί, άχυρο,
κλιματόβεργα, ελιά και άλλα. Μόλις μπει ο καινούριος χρόνος
κόβουμε τη βασιλόπιτα σε κομμάτια ανάλογα με τα μέλη της.
Ελευθερία Σ.
